جــویـبـار
 
دوشنبه ٢٠ دی ۱۳۸٩ :: ٢:٤٤ ‎ب.ظ :: نويسنده : زهیر

بسم الله الرحمن الرحیم

با خون دل و اشک چشم این مطلب را مینویسم . خبر درگذشت هموطنانمان در سانحۀ سقوط هواپیما روحم را جریحه دار کرد . واقعاً آنهایی که در فرودگاه ارومیّه منتظر عزیزانشان بودند امّا خبر مرگشان به آنها رسید چه بر سرشان آمد؟ خیلی سخت است ،خیلی . 2سال پیش ،شبیه این خبر به من رسید که 4نفر از عزیزانمان در تصادف رانندگی کشته شدند . فشار روحی شدیدی به من وارد شد . حالا با شنیدن این خبر ،حال بازماندگان این حادثه را خوب میفهمم. مصیبت بزرگیست که فقط با لطف خدا قابل تحمل است. غیر منتظره بودن خبر ،تحمل آنرا سخت تر میکند . خدا صبرشان و صبرمان دهد .

دیشب که تلویزیون این خبر را اعلام کرد ،گفت هواپیما سقوط کرده و خوشبختانه بیشتر سرنشینان نجات پیدا کرده اند . امروز هم که حقیقتِ خبر اعلام شد باز هم به خوبی به آن پرداخته نشد . اگر این تعداد از هموطنانمان در انفجار بمب کشته شده بودند باز هم اوضاع رسانه های رسمی همینطور می بود؟؟!!!

و دیگر خسته شده ام از حرف زدن در مورد اشکالات راهها و اتومبیلها و هواپیماها و سوء مدیریتها .

 



موضوع مطلب :

 
درباره وبلاگ
زهیر

هستم با ساره همسرم و موسی پسرک مان . ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ اظهار نظر بازدیدکنندگان محترم بر دیده منت است و مورد توقع . زیرا وبلاگ را محملی دیدم برای ابراز نظرات خود و دانستن نظر خردمندان دیگر در مورد تفکرم . مرا از نظراتتان محروم نکنید.

صفحات وبلاگ

RSS Feed